Już same okoliczności powstania parku są intrygujące – otóż, kataloński przedsiębiorca Eusebi Güell chciał wybudować coś w rodzaju willowego osiedla otoczonego ogrodem. Do projektu zatrudnił architekta Antoniego Gaudíego, który pracował nad tym kilkanaście lat, do 1914. Wówczas okazało się, że inwestycja jest porażką – Güell nie sprzedał ani jednego domu. Jednak po kilku latach, w 1918 miasto wykupiło całą posiadłość, by w 1922 otworzyć ją ponownie, już jako publiczny park.

Przy wejściu zwiedzający mogą ujrzeć okazałe, pięknie zdobione schody, przy których znajduje się również najbardziej rozpoznawalny znak Parku Güell – barwna, ceramiczna jaszczurka przypominająca smoka.

Pnąc się w górę po bajkowych schodach, docieramy do Gran Placa Circular – miejsca, które stanowi doskonały punkt widokowy i którego brzegi zdobi zakręcona najdłuższa ławka świata. Plac wspiera się na kilkudziesięciu potężnych kolumnach, które stanowią również urozmaicenie hallu znajdującego się poniżej.

W jednym z domów mieści się Muzeum Gaudíego – architekt bowiem przez kilkanaście lat tu właśnie mieszkał. Unikalny charakter Parku Güell sprawił, że miejsce zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO w 1984 roku.